Gedreven door het leven


Kety neemt Finse rust mee terug naar Eindhoven

Misschien heb je het wel gemerkt. Sinds Kety Hoevenaars, teamleider Cardiologie, terug is uit Finland, deelt ze haar agenda helemaal anders in. “Ik doe niet meer aan halfuurtjes. Ik plan standaard drie kwartier tot een uur in per afspraak”, lacht Kety. Wat het me heeft gebracht? “Veel meer rust, Finse rust!”

Op Bevrijdingsdag vertrok ze namens HOPE, de Europese Federatie voor ziekenhuis en gezondheidszorg, voor een maand naar Finland. Om kennis te delen. “Scandinavië stond hoog op mijn wensenlijstje. De zorg is in die landen namelijk van een hoog niveau. Ze zijn op technologisch gebied veel verder dan hier in Nederland. Dat is logisch, want het land is veel uitgestrekter dan Nederland. Technologie is een van hun stokpaardjes. Waar in Nederland 411 mensen op 1 vierkante kilometer leven is dat in Finland slechts 14. De afstanden die patiënten af moeten leggen naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis bijvoorbeeld, zijn veel groter. Dat is een issue. Ze brengen de zorg waar mogelijk thuis, homemonitoring. Daar kunnen wij nog veel van leren”, legt Kety uit.


Wennen aan stilte

Samen met 18 zorgprofessionals uit twaalf verschillende Europese landen, startten ze gezamenlijk in Helsinki waar ze een inleiding kregen over de gezondheidszorg in Finland. Kety: “Daarna werden we ingedeeld in tweetallen om in negen verschillende ziekenhuizen mee te draaien. Ik kwam terecht in een opleidingsziekenhuis in Seinäjoki. Een ziekenhuis, vergelijkbaar met het onze. Het eerste wat me opviel, was de rust die er heerste. Als je bij ons de centrale hal in loopt, is er altijd bedrijvigheid. Daar niet. Het was er stil, daar moest ik echt aan wennen. Het was echt een cultuurschok.”

Grote verschillen

Op verpleegkundig gebied zijn de verschillen tussen Nederland en Finland groot. “Niet in kwaliteit van zorg, dat is vergelijkbaar. Maar iedereen is in Finland een soort van basis verpleegkundige. Er is geen verschil tussen wat wij hier kennen, een MBO- of HBO-verpleegkundige. Er is maar een opleiding tot verpleegkundige en van daaruit kun je alle functies bekleden in het ziekenhuis. Je komt zelfs verpleegkundigen tegen op stafafdelingen. In Nederland zijn er allerlei verdiepingsopleidingen, in Finland kom je van de opleiding af en ga je aan het werk. Door schade en schande word je wijs en dat gaat blijkbaar goed”, aldus Kety, “ja, je kunt je dus afvragen of wij het niet anders kunnen organiseren”, benadrukt ze.

Patiënt overal bij betrokken

Waar Kety zich vooral over heeft verbaasd is de mate waarin de patiënt wordt betrokken bij het zorgtraject. “In het Finse ziekenhuis waren ze bezig om een nieuwe IC te bouwen. Alle doelgroepen, inclusief patiënten, worden in het voortraject betrokken. Middels virtual reality is het concept helemaal gebouwd. En vervolgens is gekeken of aan alle verwachtingen is voldaan. Heel bijzonder, maar als je het zo hoort, eigenlijk heel logisch. We hebben een prachtige Hartlounge gebouwd, maar de patiënt is bij de ontwikkeling hiervan niet betrokken, hij is niet gehoord. Vind de patiënt de omgeving die we gecreëerd hebben wel zo fijn?”, legt Kety uit.

HOPE

Het jaarlijkse uitwisselingsprogramma van HOPE moet leiden tot een beter begrip van de werking van gezondheidszorg- en ziekenhuissystemen in onze buurlanden. Door met elkaar kennis uit te wisselen en de ‘best practices’ te delen, verbetert de zorg in heel Europa. “Ik heb zo ontzettend veel geleerd, gezien, gevoeld en gebracht. Eigenlijk teveel om op te noemen”, lacht ze. “Maar het heeft me verrijkt. Ik ben de Finnen echt gaan bewonderen. Ze zijn onafhankelijk, praktisch ingericht, punctueel en ze hebben nog een groot vertrouwen in de medemens. Ze denken daar in mogelijkheden terwijl we in Nederland al snel overal beren op het pad zien. Ik zou best in Finland willen werken en wonen”, besluit Kety.