Wij worden
rookvrij!


Geranne Engwirda (lid Raad van Bestuur) en Steffie van Heck (managementassistente HRM) spraken met elkaar een aantal weken voordat Steffie zou gaan stoppen met roken in het kader van een rookvrij ziekenhuis.

“Waarom we als ziekenhuis rookvrij willen zijn? Roken is heel ongezond en kost ieder jaar veel mensenlevens. Iedere dag komen mensen naar ons ziekenhuis om te genezen of om het leven met hun ziekte te kunnen hanteren. Die ambitie willen we als ziekenhuis uitstralen. Daarom willen we ook onze medewerkers steunen om ze van hun vervelende verslaving af te helpen,” aldus Geranne Engwirda.

Geranne: “Wat was je eerste reactie toen je hoorde van het voornemen om een rookvrij ziekenhuis te worden?”


Steffie: “Heel positief, ik wil ervan af. Het is ook niet gastvrij om bij een ziekenhuis te roken. Dan ga je naar het ziekenhuis en loop je eerst door een rookgordijn. En bij de voetbalclub van mijn zoon ben ik de enige die rookt, dus dat is ook geen drempel.”


Geranne: “Toch zal het niet makkelijk zijn om te stoppen, anders had je het veel eerder gedaan?”


Steffie: ”Ik ben eerder gestopt, maar toen kreeg ik een verkeersongeluk. Het eerste wat ik gedaan heb, is naar het dichtstbijzijnde verkooppunt gegaan en daar een pakje sigaretten gekocht. Mijn stress dacht ik op te lossen met een sigaret.”


Geranne: “Wat is nu jouw motivatie om te stoppen?”


Steffie: “Ik heb tal van motivaties: mijn gezondheid, mijn zoon en de financiën. Het voelt voor mij niet goed om in een ziekenhuis te werken en te roken. Ik betaal veel geld om mijn eigen gezondheid ‘om zeep te helpen’, dat voelt fundamenteel verkeerd. Het is een ellenlange aaneenschakeling van korte verslavingsmomentjes. Wanneer ik stop gaat het mij dus financieel ook heel veel opleveren. Ik heb het streven om het geld opzij te zetten en met mijn zoon iets leuks te gaan doen.”


Geranne: “Wat vind je van de begeleiding vanuit het ziekenhuis bij het stoppen met roken?”


Steffie: “Wij zijn de eerste drie medewerkers die gaan stoppen en mijn hoop is dat er nog meer bij komen. Ik ga in ieder geval bloggen over mijn belevenissen, zodat ik anderen een duwtje in de rug kan geven bij het stoppen. Normaal gesproken ben ik niet zo van de groepsbijeenkomsten, maar ik heb nu twee groepsbijeenkomsten gehad en ik merk dat het werkt. Ik ga op een positieve manier het stoppen met roken in.”


Geranne: “Wat is er anders, omdat je verwacht dat het nu wel werkt?”


Steffie: “Wat heel effectief is bij de groepsbijeenkomst, is dat we gemengd zijn met patiënten. Dan word je ook echt geconfronteerd met patiënten die door het roken ziek zijn geworden en echt moeten stoppen, maar ook een man van 89 jaar die zelf wil stoppen omdat hij de wens heeft om nog tien jaar extra te blijven leven.”


Steffie: "Het voelt voor mij niet goed om in een ziekenhuis te werken en te roken."


Geranne: “Wat verwacht je van het ziekenhuis?”


Steffie: “Ik verwacht niets, het moet uit mijzelf komen. De sociale steun helpt wel. Ik moet het gewoon doen. Ik ben opgelucht wanneer ik ervan af ben.”


Geranne: “Wat gaat jou het meest helpen Steffie?”


Steffie: “Het is een persoonlijke misvatting dat stoppen met roken alleen mentaal is. Ook fysiek valt het niet mee. De middelen die je aangereikt krijgt om fysiek te stoppen, ga ik zeker gebruiken. Dat gaat mij vast helpen. Waar ik ook veel steun van krijg, zijn de vele positieve reacties op mijn berichten en foto’s op intranet. Ook gaat de toekomstige niet-roken omgeving mij helpen. Als er niet meer gerookt mag worden, word ik er ook niet mee geconfronteerd. Eigenlijk is het gek, want in een restaurant mag je ook niet meer roken.”


Geranne: “Daar ga je niet iedere dag naartoe. Het lijkt mij veel moeilijker om je dagelijkse routines te veranderen. ‘Je mag niet meer’ wekt weerstand op. Het is daarom veel beter om het met elkaar te hebben over hoe we met elkaar tot een rookvrije generatie komen. Net zoals bij het onderwerp ‘duurzaamheid’. Het gaat niet alleen om de korte termijn, wij doen het ook voor de volgende generatie. Het zal na 1 november nodig zijn om mensen die roken op het ziekenhuisterrein actief aan te spreken. Heb je een tip hoe we dit goed kunnen doen?”


Steffie: “Maak van niet-roken de normaalste zaak van de wereld. Spreek elkaar op een positieve toon aan. En maak het visueel heel duidelijk waar op het terrein niet gerookt mag worden. Breng in het gesprek naar voren dat het echt niet van vandaag op morgen gerealiseerd is.


Geranne sluit af met: “Steffie, wanneer je het zwaar hebt, dan kom je als afleiding een kopje koffie drinken. Heel veel succes!”


Wil jij ook graag begeleiding bij het stoppen met roken? Mail dan naar ziekenhuisrookvrij@catharinaziekenhuis.nl